Soru
Selamün aleyküm.
Kalbi yanan bir kardeşiniz olarak yazacağım.Ben 2 sene evvel İslâmı, tesettürü yaşamak istediğim için ve keyiflerini yaşamasına (haram yollardan) engel olmaya çalıştığım için eşim tarafından boşandım. Elhamdülillah Rabbim nasip etti, beni kurtardı. Boşandıktan sonra da zulmü çok sürdü ve bu zulme çocuğumu da ortak etti. Çok zor günler yaşadım. Rabbime sığındım. Ama benim yakamı bırakmayan bir öfke var. Bunca zulmü yapıp hayatının dört dörtlük görünmesi içimi yakıyor çoğu zaman. Halbuki biliyorum Allah zalimin ipini uzatır ama asla ihmal etmez. Birinci sorum, bu adamın perişan olduğunu görecek miyim düşüncesinden nasıl kurtulurum? Aynı zamanda hidayeti için de dua ediyorum. Sonuçta evladımın babası, evladım İslâm üzere bir baba görsün diye.
İkinci sorum, buralarda boşanıp gelen kızlara yük gözüyle bakılır. Ailemin yanına döndüm imtihanım katlanarak arttı. Sürekli varlığım, yaptığım ağırlık başa kakıldı. Maddi manevi özellikle annemin beni yok saymasına, ağır konuşmasına sürekli muhattap oldum. Afedersiniz annem ‘adamı kendine bağlayamadın ki seni boşadı’ bile diyordu. Beni doğuracağına taş doğursaymış, ben ona hitap etmiyormuşum sadece kız kardeşim ediyormuş. Ani bir boşanma olduğu için dünyam yıkıldı ağır bir travma halindeydim. Çocuğuma ve kendime bakamaz haldeydim. İlk dönem kolay değildi. Yeterince temizlik yapamadığım ev, oğlum sebebiyle dağıldığı için annem beni evden dahi kovdu. Babam bir şekilde duruma el attı. Maddi olarak da oğlumun nafakasıyla geçinmem hiçbir şey istememem istendi. Halbuki babanın kızına bakması mecburiydi. Ben çarşaf giyince annemin düşmanlığı arttı eve rahat misafir alamadığı için iyice soğudu benden. Şuan biraz biraz ortalık düzeliyor elhamdulillah ama annemin tavırları hala beni kabullenmiş durumda değil. Eski eşim gelse alsa umudunu hep taşıyor, yaptığı maddi manevi işkenceleri bildiği halde. Hocam ben çok kırgınım, annemi affedemiyorum. O zaten soğuk sohbet etmeye çalışınca uzak duruyor kendimi aptal durumuna düşmüş gibi hissediyorum. Hiç talibim çıkmadı. Evlenip gitmeyi de düşündüm ama annem evlenirsen dönüşün olmaz dayaktan gebersen de dedi. İkinciden de boşanırsan millet hatanın sende olduğunu düşünür rezil oluruz dedi. Oğlum da var, baba her türlü günahı mübah görüyor, babaya gitsin istemiyorum. Oğlumu İslâm üzere yetiştirmek istiyorum o yüzden evlilikten korkuyorum. Bana bir şey deyin hocam, kırgınım, bu şekilde bana zulmeden beni bu duruma düşüren adam keyif içinde yaşarken imtihanımın devam ediyor olması şeytanın bunu kullanmasına neden oluyor sonra pişman oluyorum vicdan azabı çekiyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Allah’a emanet olun. Dua eder dua beklerim.
Cevap
Aleyküm selam ve rahmetullah.
Bacım, Allah azze ve celle bizleri ona kulluk edelim diye yarattı. Aynı şekilde melekleri de öyle. Yalnız bir farkımız var. Ne bizler melekler gibi masumuz ne de kulluğumuzu masum bir ortamda icra ile mükellefiz. Zaten salih bir müslümanın meleklerden üstün oluşu da buradan geliyor. Salih bir kul, hakiki mümin Allah’a kayıtsız itaat eden ve yolunda hayırlı ameller işleyen kimsedir. Elhamdülillah siz de namazınız, haramlara karşı duruşunuz ve çarşafınız ile saliha hanımlar listesine adınızı yazdırmaya aday olmuşsunuz. Şimdi adaylıktan sonra sıra yazdırmaya geldi.
Bir insan nasıl Allah’a kavuşur sorusunun en kestirme cevabı şudur. İman, salih amel, hakkı ve sabrı tavsiye. Madem ki sabır cennet anahtarıdır o halde bize düşen de sabırdır. Sabır; haramlara sabır, günahlara sabır, kötü insanlara sabır, ibadete sabır, imtihanlara sabır… ölene kadar Allah’ın hududunu korumak için bir şeylere sabır.
Ve şunu da unutma. Allah kötü bir insanın cezasını illa bu dünyada vermez. Allah imhal edebilir ama ihmal etmez. Elbet her şer işleyen de hayır işleyen de karşılığını bulur. En bedbaht kişi ise kötülüğünün karşılığını ahirette görendir. Zira orada çekeceği en ufak ceza burada göreceği en ağır cezaların toplamından daha ağır gelecektir.
Allah taşıdığın çarşaf hürmetine seni azize eylesin. Neslinden nice mütesettireler halk eylesin. Allah yardımcın olsun, Allah’a emanet ol.