Soru
Hocam selamün aleyküm.
Bizlere bu fırsatı verdiğiniz için dertlerimize ortak olduğunuz için teşekkür ediyorum. Benim sorum; kendimi tam olarak namazıma, kuranıma adapte etmişken bir anda kendimi dünyalık bir kargaşa içerisinde buluyorum. Çevremde dini hassasiyeti olan insan sayısı az. Hatta namaz kılan da yok. Çevrem dediğim kişiler ise arkadaş değil akraba olan kişilerdir.(kardeş, birebir hergün görüştüğün insan, her gün seninle olan kişiler) Sürekli kurtulmaya çalışsam da dik dursam da bir süre sonra kendimi onların yanında buluyorum. Ben nasıl mücadele verebilirim? Lütfen yardımcı olun. Sürekli tövbe edip başa dönmek beni yoruyor. Ben nasıl içinde bulunduğum ortamda dinime sımsıkı sarılıp nefsimle baş edebilirim? Ve çevremde hiç benim bu derdime ortak olacak kişi yok.Allah razı olsun, sağolun. Derdimi doğru şekilde anlatabilmişimdir inşallah.
Cevap
Aleyküm selam.
Bu söyledikleriniz hemen hemen her müslümanın sorunudur. Bazıları sizin gibi fark etmiştir, kimi ise farkında değildir. Öncelikle yapmanız gereken sizi buna sevk ettiren ortamdan öyle veya böyle kopmanızdır. En yakınınız da olsa ailenize veya yakınlık ilişkilerinize, zarar vermeden onlarla sosyalleşmeye sınır getirmeniz gerekir. Buradan doğacak boşluğu da sizin gibi gayreti olan insanlar ile doldurmalısınız. Bunun için ehl-i sünnet dairede çaba gösteren birçok kurum var. Onların sohbetlerine gidebilir, oradaki insanlar ile arkadaşlık kurabilirsiniz. En olmadı Vekale’de bizim yaptığımız gibi sanal da olsa gerçek dostluklar oluşturulan, sivil toplum hareketlerinde bulunabilirsiniz.
Kardeşim! Tevbe, başa dönmek veya yenilmek değildir. Bilakis tevbe, her türlü zorluğa rağmen sırat-ı müstakimde kalmaktır. Unutmayın İblis, sizi günaha düşürdüğünde değil, bir gün tevbe etmeyi bıraktığınızda sizi mağlup etmiş olacak. Siz günahınızla, sevabınızla Allah’ın kulusunuz. Samimi olduktan sonra her tevbe, cennet yoluna bir taş döşemektir biiznillah.
Bu aşamadan sonra size zikretmeyi, ölümü tefekkürü ve dünyanın getireceği sorumluluk ve vebali yüreğinizde hissetmenizi tavsiye ederim. Nafile olarak; oruç tutun, bol bol sadaka verin. Namazı hatırlatmama gerek yoktur sanırım. Bunlar, nefsin dünyaya olan direncini kıracaktır.
Allah yardımcınız olsun.