Selamün aleyküm hocam.

Ben nişanlıyım. Bu nişanlılık babam istediği için oldu. Ben de rızası var diye kabul ettim. Bedduasını alan bi evlat olmamak için babam istedi diye kabul ettim. Lâkin ben bir türlü nişanlıma alışamadım. Gözüme bir türlü güzel görünmüyor. Görüşmek, konuşmak, yan yana bile gelmek gelmiyor içimden. Bunu söylerken bile utanıyorum. Allah’tan korkuyorum. Evlenmek bile istemiyorum. Dua ediyorum olmasın diye. Bir sene olacak yerde miyim, gökte miyim bilmiyorum. İkimizin dışında herkes çok mutlu. Nefsime mi yeniliyorum, vesveseye mi geliyorum,  farkında olarak ya da olmayarak kaderime isyan mi ediyorum diye korkuyorum.  Ailemden bir kaç kişi biliyor ısınamadığımı,  istemediğimi ama babamdan korktukları için kimse bir şey diyemiyor beni de durduruyorlar. Ben sırf nişanlımın kul hakkına girme korkusu ile istemeden de olsa gülmeye hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya çalışıyorum. Artık sağlığım bile bozulmaya başladı. Küçük bir rahatsızlığım var. Sıkıntı ettiğim için devamlı nüksediyor.  İlacım bile tesir etmemeye başladı. Ne yapmamı tavsiye edersiniz hocam? Allah razı olsun.