Selamün aleyküm hocam, hakkınızı helal edin uzun bir mektup olacak.

Babama karşı içimde hiç sevgi kalmadı, hatta bazen ona hakkımı helal etmeyeceğimi bile söylüyorum kendime. Çünkü çok sinirli, bana çok hakaret ve kötü söz söylüyor. Onun yüzünden evimizde sürekli huzursuzluk hakim. Namaz kılmıyor ve üstelik kıldığım namazıma söz ediyor.  Karşıma ahlaklı bir aday çıktı ve Allah için çok seviyor, onunla evlenmek istiyordum. Bunu anneme söyledim ama, “Baban duyarsa seni döver, izin vermez.” diye söylemedi bile. Ahirete sakladım sevgimi. Ve gün geldi başka biriyle sözlendim. İyi bir ailem olması için dua ettim ama sözlüme hiç alışamadım, ona karşı hiç sevgi beslemiyorum.  Sırf baba dediğim adamla aynı evde yaşamamak için sevmediğim biri ile evleneceğim.  Çok düşündüm Rabbim’den hep bir çıkış yolu istedim ama olmadı. Kalbim çok acıyor. Anneme söyledim bunu: “Babanla konuş sözü at” dedi ama biliyorum sözü atarsam hakaretlerinin haddi hesabı olmayacak, yaşadığım hayatı bana zehir edecek. Kendimden nefret eder oldum, bir baba evladına neden böyle yapar? Bazen dayanamayıp ölümü istiyorum. (Rabbim affetsin) Evden gitmeyi bile düşündüm hocam. Ama nereye gidebilirim ki? Ne gidecek bir yerim ne de kendime bakacak durumum var. Allah aşkına şu kardeşinize bir akıl verin. Ne yapmalıyım. Çok zor durumdayım, ne olur dua edin. Allah’a emanet olun.