Soru
Selamün aleyküm hocam.
Üç yıl önce ailem karşı olmasına rağmen üniversiteyi bıraktım. Bıraktıktan sonra ailem eziyet etmeye başladı. Babam üniversite için mahremsiz yol gitmeme izin verirken bir başıma gurbette okurken söylemediği lafları, sohbet için söyleyip “Her yere gidemezsin, önünü alamam senin.” diyor. İlim öğrenmeme karşı olduklarından kitaplar alıp kendimi geliştirmeye çalışıyorum ama buna da karşılar. Topladığım paralar ile kitap alıyorum diye ihtiyaçlarımı karşılamamaya başladılar. Hastane için bile para vermiyorlardı. Çarşafa girdiğim zaman annem inadından çarşaf dahi almadı. Ama Rabbim bir şekilde nasip etti. Tarikata mensup olduğum vakit herkese benim için “cinli” diyordu. Kitap okurken bir bahane bulup gelip kitaplarımı yırtıyordu. İbadet etmeme bile karşı neredeyse, “Namaz kıl yeter.” kafasında. Bunlara bir şekilde sabrettim fakat son zamanlarda iyice çığırından çıktılar. Annem sırf kitap okuduğum için beddualar ediyor bana, ilk zamanlarda sabrediyordum ama artık tahammülüm kalmadı, nefsim cevap vermek istiyor, ben de kontrolümü kaybediyorum. Annem sürekli, “Bu evden git.” diyip duruyor, namusumla çıkmak için Rabbime dua ediyorum ama talip olan da yok. Babam, “Benden babalık bekleme.” diyor. Ne yapacağımı şaşırdım. Son çare üniversiteye tekrar dönmeyi düşünüyorum. Yanlış olduğunun farkındayım ama bu evden başka türlü çıkmam imkânsız. Ne olur bana bir akıl verin.
Cevap
Aleyküm selam ve rahmetullah.
Bacım, sizin gibi kardeşlerimden her mektup alışımda içim ümit doluyor. Elhamdülillah, diyorum. Daha sonra sizlere en içten dualarımı ederek mektuba başlıyorum. Rabbim cihadınızı ihlaslı ve mübarek eylesin.
Kardeşim; her insan, peygamberler dahil, imtihan olarak geçti bu dünyadan. Ne mutlu imtihanlarını salih ameller ile atlatıp imanlı bir şekilde Rabbine kavuşana. Burası dünya, bunu unutmayalım. Eğer bunu unutursak her imtihan aşılması zor bir dağ gibi gelir. Şeytan ve nefis yüklendikçe yüklenir. Bırak, Rabbin seni dilediği zamana kadar imtihan etsin ve cennetin en güzel yerinde o huyu güzel, kendi güzel annelerimiz ile buluştursun.
Kardeşim. Sakın Allah’ın çizdiği yoldan şaşma. Hiç bir kötülük ve hata kurtuluş değildir. Allah seni mahremiyetin çiğnendiği bir ortamdan kurtarmış iken nasıl olur da oraya gitmeyi düşünürsün? Hangi yaşadığın zorluk ahirette yaşayacağın zorluk yanında zorluk sayılabilir?
Ailemiz imtihanlarımızın en büyüklerindendir. Sana tavsiyem ailen ile bir çatışma ortamı oluşturma. Elin veya dilin ile bir şeyi değiştirme imkânın varsa, olay çıkmayacak şekilde, bu imkânını değerlendir tabii ki. Ancak evi sıcak çatışma ortamına dönüştürecek her tavırdan uzak dur. “Ey iman edenler! Sabrederek ve namaz kılarak Allah’tan yardım dileyin. Şüphe yok ki, Allah sabredenlerle beraberdir.” (Bakara, 2/153)
Tesettürünü, cihadını, imanını, sabrını, hayânı, okuma aşkını her daim büyük bir nimet olarak gör ve elinden kaçmaması için Allah’a dua et. Zikrini dilinden düşürme, fikrini aklından çıkarma. Son olarak şu duayı da farz namazlarından sonra ihmal etme
رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
“…Rabbimiz! Bize gözümüzü aydınlatacak eşler ve zürriyetler bağışla ve bizi takvâ sahiplerine önder kıl!” ( Furkan Suresi, 74)
Bacım, Allah’a emanet ol.