Soru
Esselamü aleyküm ve rahmetullah.
Hocam 6 senelik evliyiz eşimle. Mevlam henüz bir evlat nasip etmedi. Tedaviye başlamıştık ancak bu sene Ocak ayı gibi kendiliğinden hamile kalmak nasip oldu. Fakat gebeliğim Mart ayında düşükle sonuçlandı. Allah şahidimdir bir kere “Neden ben?” demedim. Şükür olsun isyana girmedim. Hep, “Bunca zaman sonra bu emaneti yollayan Rabbim nasibimse yine verir.” dedim. Bebeğim düşmeseydi bu aylarda dünyaya gelecekti. Bazen aklıma geldikçe üzüldüğüm için ağlıyorum ve eşim bana, şirke giriyorsun, isyan ediyorsun, diye kızıyor. Hocam kendimi tutamıyorum gözlerim doluyor. Ağladığım için günahkâr mı oluyorum isyan mı etmiş oluyorum ben?
Cevap
Aleyküm selam ve rahmetullah.
Kendiniz söylüyorsunuz, isyan etmedim, diye. O halde neden şirk veya günah olsun? İnsanız. Elbet üzülürüz, ağlarız. Ağlamayacaktık da bu göz neden yaratıldı, üzülmeyecektik de bu kalp neden var? Rasûlullah aleyhisselam dahi evladı arkasından ağladıysa biz ondan daha mı dirayetliyiz? Yeter ki verenin de alanın da Allah olduğu şuurunu kaybetmeyelim, gerisi biiznillah sorun olmaz. Allah hayırlı evlatlar nasip eylesin, Allah’a emanet olun.