Soru
Selamün aleyküm abi. Bir şey sormak istiyorum.
Ben eski hayatımda biriyle arkadaşça konuşmuştum. Aynı yerde çalışınca ister istemez muhabbet oluyor. Sonra o çocuk farklı şeyler hissetmeye başladı. Yemeğe, gezmeye olsun, dertleri olsun konuştuk görüştük. Yalan yok, ama hiç sevgili durumu olmadı. Aramız iyiydi. Sonra ben namaza başladım, işten çıktım, tövbemi ettim. Artık konuşmayacağımı söyledim. Hayatımda değişiklikler olduğunu söyledim. Şimdi hiçbir erkek yok uzun zamandır bu böyle. Olay yeni değil, yıllar önce oldu ama ara ara rahatsız ediyor.
İslama uygun yaşamaya çalışıyorum.
Hiç cevap vermesem de istek atıyor, başkasından mesaj atıyor okuyor ve engelliyorum. Neymiş, hakkını helal etmiyormuş. Yaşadıklarından ben sorumluymuşum, öyle diyor. Kafasından atamadı diye ben sorumlu olamam ki! Ben hep nettim, hiç umut vermedim sevgililik konusunda.
Kafasından atamadığı için hayatı farklı şekillenmiş olabilir ama ben konuşmamam gerektiğinin farkındayım ve çizgimi hep belli ettim. Hala diyor ki, ben hakkımı helal ettim ama ahirette hesaplar incedir, falan diyor. Bazen arkadaşları, hayatı mahvoldu helallik iste, diyorlar. Hiç cevap vermiyorum bile ama ister istemez bir duruyorum helallik söz konusu olunca.
Ben bu kişiden helallik almak zorunda mıyım, değil miyim ?
Cevap
Aleyküm selam. Siz ve bu yazıyı okuyanlar umarım karma ortamda bulunmanın neden caiz olmadığını daha iyi anlarlar. Tevbenizde Allah sebat versin, cümlemize de nasip etsin.
Attığı mesajları bundan sonra okumadan engelleyin. Neden okuyorsunuz, neyi merak ediyorsunuz hala? Bu farenin peyniri kemirmesi gibi şeytanın tevbenizi kemirmesidir. Hiçbir şekilde yeniden iletişime geçmeyin. Siz ona evet diyene kadar hakkını helal etmeyecek ki zaten.
Ne yani evet mi demek zorundasınız? Böyle bir kısır döngü olmaz. Kendinize mukayyed olun. Allah’a emanet.