Selamun aleyküm hocam . Hocam, ailemle özellikle anne ve babamla çok çok sıkıntı içerisindeyim;. Anlaşamıyoruz, sürekli kendimizi bir tartışma içerisinde buluyoruz. Ne söylesem ters anlıyorlar. Bir şeyleri düzeltmeye çalıştıkça daha çok batıyorum. Anneme bir şey söylesem hemen kızıyor, bağırıyor, beddua ediyor. Sabahları hep hayattan bıkmış olarak uyanıyorum. Tek bana değil, babam ne derse onada kızıyor. Ben babamla bir konu üzerinde konuşsam onu uyarmaya çalışsam annem hemen : ” Tamam sen sus konuşma. Başımı şişiriyorsunuz. Sizi mi dinleyeceğim,. bir susun artık.”‘ diyor. Biz babamla konuşurken bize bağırıyor. Babamı faiz konusunda uyarırken annem bana: “Bir sen doğruyu biliyorsun” diyerek bana bağırıyor. “Başka çaremiz mi var” diyor. Ve bende hemen sinirlenen bir insanım, öfkemi kontrol edemiyorum bende bağırarak karşılık veriyorum. Sonra pişman oluyorum ama annem en az bir hafta küs kalıyor, konuşmuyor, ters ters cevap veriyor. Bana adım atmıyor. İlk adımı ben atınca da itiyor. Ben de daha çok sinirleniyorum. Odama girip çıkmıyorum. Annemle babama bir konuda uyarı yaparken beni dinlemiyorlar umursamıyorlar. “Günahsa bana günah” diyorlar, mantığındalar ve benim yapmayın dediğim şeyi inat olsun diye yapıyorlar, “off sus” deyip tersliyorlar. Öfkemi nasıl kontrol edebilirim? Onlara nasıl yaklaşabilirim?