Soru
Selamün aleyküm hocam.
Benim aylardır kafamı karıştıran bir konu var. 5 yıldır söz verdiğim biri var. Haram diye görüşmedim, telefonda dahi konuşmadım, sadece önemli bir konu olursa mesajda konuştuk. Beni çok seviyor, iki kere istemeye geldiler ama babam asla vermeyeceğini söyledi. Kesin kararlı, sebebi de bir cemaate bağlı olması. O “Cemaatten asla vazgeçmem.” diyor, babam da “Asla vermem.” diyor. Ne yapacağımı şaşırdım. Annesi yok diye onu üzmek istemiyorum. Üzmeden nasıl yaparım? Babamı da üzemiyorum. İstihareler kıldım fakat kafam yine de karışık belli bir his yok. Annem sesini çıkarmıyor onun akrabası diye. Seviyor yani ama babam “Asla vermem.” diyor. Yabancı değil aynı mahallenin insanlarıyız. Bana bir tavsiye verebilir misiniz, ne yapmam gerek?
Cevap
Aleyküm selam ve rahmetullâh. Bu tür meselelerde tavsiye istenirken dikkatli olunmalıdır. Ben sizi tanımıyorum. Sizi isteyeni, babanızı, annenizi ve sizi isteyen kişinin cemaatini ve cemaatine bakışını bilmiyorum. Bu yüzden sağlıklı bir tavsiye veremem, kimse veremez. Ancak size uyacağı kesin olmasa da genel birkaç kural söyleyeyim.
1-) “Şuurlu ve mü’min” bir babayı çiğneyerek nikâh olmaz.
2-) Hisler tam oluşmadan evlenilmez.
3-) Bir insan yakınımız diye iyi veya kötü olmaz.
4-) Her cemaat/tarikat/dernek/vakıf üyesi iyi bir müslüman olamayabilir.
5-) Her iyi müslüman, iyi bir karı/koca olamayabilir.
6-) İkna edilemeyecek insan yoktur.
7-) Salih, ehliyet ve liyakat sahibi kişilerle istişareyi, istihareden daha önemli tutun.
😎 Ebeveynleriniz ile diyalog yollarını tıkayacak bir duruma düşmeyin.
9-) Allâh’a tevekkül edin. Hayırlısını isteyin.
10-) Olanda hayır vardır, unutmayın.