Soru
Selamün aleyküm.
Ben ibadetlerimi yaparken çok sıkıntı yaşıyorum. Özellikle namazımı düzgün kılmakta zorlanıyorum. Bazen kaç rekât kıldığımı bile unutarak kafamda binbir düşünceyle kılıyorum. Bu durum beni vicdanen çok rahatsız ediyor. Kendimi kötü hissediyorum. Ahir zamanda düzgün yapabileceğimiz bir namaz var elimizde. Namazın bir Müslüman için çok önemli ve asla hafife alınmaması gereken bir ibadet olduğunun farkındayım. Düzgün olmuyor diye üzülüyorum, kendimi rahatsız hissediyorum. Hatta çoğu zaman sünnetleri bile terk ediyorum. Düzeltebilmem için bana önerebileceğin bir şeyler var mıdır?
Cevap
Aleyküm selam ve rahmetullah.
Şeytanın bir silahı da Müslüman’ı kendisine bir hiç gibi göstermesidir. Müslüman kendisine döner ve bakar. Kendisini öyle aşağı görür ki yaptığı amellerin aslında bir hükmü olmadığına karar verir zamanla. Bilakis şeytan ona, “Kılma şu namazı.” deseydi hiç bırakır mıydı? Üstüne bir de işlenen hatalar, yapılan günahlar olunca Rabbimizden uzaklık daha da kaçınılmaz oluyor.
Halbuki kardeşim, senin esasında böyle birisi olmadığının, tamamen şeytanın ve nefsinin tuzaklarına düştüğünün en büyük göstergesi, “Ahir zamanda düzgün yapabileceğimiz bir namaz var elimizde.” cümlenden anlıyorum. Evet, öyle bir hale geldik ki ne ilmimiz kaldı ne cihadımız. Ne emr-i bil ma’ruf yapacak bir gayrete sahibiz ne de nehyi an’il münker yapacak cesarete. Sinelerimizde mum ışığı mesabesinde bir iman ile Rabbimize yalvarmaktan başka neyimiz kaldı?
O halde en başta gözümüze, kulağımıza, avretimize, midemize ve zihnimize girecek her türlü haramın yolunu tıkamalıyız. Daha sonra da Rasûlullah’ın en büyük istiğfar dediği şu duayı sıkça tekrar etmeliyiz. Özellikle de “Ezelde Sana verdiğim sözümde ve vaadimde hâlâ gücüm yettiğince durmaktayım.” kısmını iyice tefekkür etmeliyiz. Dua şöyledir:
أَللّهُمَّ أَنْتَ رَبِّى لآٰ إِلٰهَ اِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِى وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ أَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَ
وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُلَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ وَ
أَبُوءُ بِذَنْبِى فَاغْفِرْلِى فَإِنَّهُ لآ يَغْفِرُالذُّنُوبَ اِلَّا أَنْتَ
Allah’ım! Sen benim Rabbimsin. Sen’den başka ibâdete lâyık ilâh yoktur. Beni Sen yarattın. Ben Sen’in kulunum. Ezelde Sana verdiğim sözümde ve vaadimde hâlâ gücüm yettiğince durmaktayım. İşlediğim kusurların şerrinden Sana sığınırım. Bana lutfettiğin nîmetleri yüce huzûrunda minnetle anar, günâhımı îtirâf ederim. Beni affet, şüphe yok ki günahları Sen’den başka affedecek yoktur.